Μυς, Σύνδεσμοι και Οστά του ώμου συνεργάζονται για τη σταθεροποίησή του και την προφύλαξή του από την Εξάρθρωση. Τραυματισμός ή βλάβη σε οποιοδήποτε  δομικό στοιχείο του ώμου ή άσκηση δύναμης που ξεπερνά τη συνοχή των δομικών του στοιχείων μπορεί να έχουν ως συνέπεια την Εξάρθρωση. Τα εξαρθρήματα της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης αφορούν στην παρεκτόπιση της κεφαλής του βραχιονίου από την φυσιολογική της θέση εντός της ωμογλύνης. Διακρίνονται σε τραυματικά ή ατραυματικά, σε πρόσθια ή οπίσθια. Όταν η εξάρθρωση επιμένει, το κανονικό στρογγυλεμένο περίγραμμα του ώμου και το άνω μέρος του βραχίονα χάνεται και υπάρχουν αλλαγές στη μορφολογία της επιφάνειας. Η εξωτερική άκρη του ώμου φαίνεται επίπεδη ή τετράγωνη.

Φυσικοθεραπεία

Πολλά εξαρθρήματα, ειδικά στη μέση ή μεγαλύτερη ηλικία, αντιμετωπίζονται χωρίς χειρουργείο.  Η φυσικοθεραπεία θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του ώμου σας. Ο φυσικοθεραπευτής χρειάζεται να γνωρίζει πότε και πώς συνέβη ο τραυματισμός, πού εντοπίζεται ο πόνος, πόσο ασταθής είναι, ποιες κινήσεις περιορίζονται και εάν ο ώμος σας είχε εξαρθρωθεί στο παρελθόν ή εάν υπήρξαν προηγούμενοι τραυματισμοί.

Αποκατάσταση

Αρχικά η Αποκατάσταση επικεντρώνεται στη διατήρηση της κατάλληλης ανάταξης της άρθρωσης.  Είναι απαραίτητη η  περίοδος ακινητοποίησης η οποία θα επιτρέψει την επούλωση των μαλακών ιστών. Στην περίπτωση μετεγχειρητικής αποκατάστασης ο προγραμματισμός αποκατάστασης θα πρέπει να εντάσσει και τον χρόνο επούλωσης των ιστών που επηρεάζονται από το χειρουργείο. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, η ακινητοποίηση θα αποτρέψει την πιθανή δυσκαμψία του ώμου. Στις μικρότερες ηλικίες η ακινητοποίηση για μεγάλο διάστημα θα αποτρέψει την υποτροπή. Κατά την περίοδο ακινητοποίησης είναι απαραίτητες ασκήσεις κίνησης των δακτύλων, καθώς και ασκήσεις αρθρικής κινητοποίησης χαμηλού βαθμού αποφεύγοντας την θέση ανύψωσης του άνω άκρου. Αυτή η τεχνική hands-on ενθαρρύνει των ώμο να κινείται βαθμιαία μέσα στο φυσιολογικό εύρος κίνησης.

Ανάλογα με το χρονικό διάστημα που ο ώμος παρέμεινε ακινητοποιημένος, την ηλικία σας, καθώς και τη σοβαρότητα του τραυματισμού, μόλις αφαιρεθεί το σύστημα ακινητοποίησης μπορεί να αισθάνεσθε το χέρι σας πολύ αδύναμο, με περιορισμένο το εύρος κίνησής του.

Για τoν πόνο και τη μείωση του οιδήματος μπορεί να χρησιμοποιηθούν τεχνικές φυσικών μέσων, όπως κρυοθεραπεία και ηλεκρονικά μέσα, όπως υπέρηχοι, ηλεκτρικό ρεύμα ή laser. Η εφαρμογή χειρομαλάξεων σε μυς του αυχένα και της πλάτης οι οποίοι συνδέονται με τον ώμο, θα μειώσουν τον πόνο. Η εφαρμογή taping στο αρχικό στάδιο βοηθά στην ανακούφιση του πόνου μειώνοντας την ένταση στις φλεγμαίνουσες περιοχές.

Στη συνέχεια η θεραπεία εστιάζει στην ανάκτηση του πλήρους ενεργητικού εύρους κίνησης, την ενδυνάμωση και την ανάκτηση του νευρομυϊκού ελέγχου. Οι μυς του στροφικού πετάλου οι οποίοι βοηθούν στη συγκράτηση της άρθρωσης του ώμου είναι σημαντικό να ενδυναμωθούν με δραστηριότητες στροφικής αντίστασης του ώμου σταδιακά σε μεγάλο εύρος κίνησης. Οι φυσιοθεραπευτές του P h y s i o P e r f o r m θα εκπαιδεύσουν σε μια σειρά ασκήσεων Διάτασης και Ενδυνάμωσης οι οποίες θα είναι και μέρος του προγράμματος άσκησης στο σπίτι.

Με την πρόοδο της αποκατάστασης οι ασκήσεις επικεντρώνονται στην ισχύ και την αντοχή ώστε να ανακτηθεί η φυσιολογική ισχύς και ο φυσιολογικός νευρομυϊκός έλέγχος. Η επαρκής δύναμη και η αντοχή στους μυς του στροφικού πετάλου σε ποικιλία εύρους κίνησης είναι απαραίτητη για να εξασφαλιστεί η πλήρης λειτουργία του ώμου.

Mετά τις πρώτες θεραπείες σας στο PhysioPerform θα παρατηρήσετε βελτίωση στη λειτουργία του ώμου σας. Οι ασθενείς επιστρέφουν στις συνήθεις δραστηριότητές τους όταν δεν έχουν προβλήματα με ώμο που βγαίνει από την άρθρωση, όταν αποκτήσουν ανώδυνο εύρος κίνησης, φυσιολογική ισχύ ώμου και ικανότητα προστασίας από νέα κάκωση.

Ιδιοδεκτικότητα, πόσο σημαντική είναι;

Η ι δ ι ο δ ε κ τ ι κ ό τ η τ α, δηλαδή η ικανότητα να γνωρίζετε πού βρίσκεται το σώμα σας χωρίς να το κοιτάτε, όταν η σταθερότητα μιας άρθρωσης έχει διαταραχθεί, μειώνεται σημαντικά. Στους αθλητές η ιδιοδεκτικότητα του άνω άκρου έχει καθοριστική σημασία για την επιστροφή στην άθληση μετά από εξάρθρωση ώμου. Για τους αθλητές της κολύμβησης ή του βόλεϊ απαιτείται εντατικός έλεγχος της άρθρωσης του ώμου και της ωμικής ζώνης, προκειμένου να επιστρέψουν πλήρως και με ασφάλεια στην άθληση. Οι φυσιοθεραπευτές μας θα προσαρμόσουν ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας στο πρόγραμμά σας για να αντιμετωπιστεί καλύτερα η πιθανή αστάθεια, το επίπεδο ικανότητάς σας και να επιτευχθεί ο έλεγχος της λειτουργικότητας του ώμου σας.

Είναι σημαντικό να κρατάτε τη σωστή στάση στον ώμο σας σε όλες τις καθημερινές σας δραστηριότητες ακόμα και όταν κάθεστε ή χρησιμοποιείτε το χέρι σας σε δραστηριότητες κάτω από το ύψος των ώμων, όπως η εργασία στον υπολογιστή. Οι γερτοί ώμοι σε οποιαδήποτε θέση προκαλούν συμφόρηση την άρθρωση και μπορεί να οδηγήσουν σε προστριβή ώμου και πόνο καθώς αναρρώνετε από την εξάρθρησή σας.

Αιτία της αστάθειας της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης του ώμου θεωρείται η χ α λ ά ρ ω σ η του θυλακοσυνδεσμικού συμπλέγματος. Η αστάθεια μπορεί να είναι συγγενής κατάσταση δηλαδή να υπάρχουν εκ γενετής χαλαρές αρθρώσεις και το πρόβλημα να εκδηλώνεται σε περίπτωση τραύματος ή άθλησης. Όταν οι ασθενείς δεν εμφανίζουν χαλαρότητα σε άλλες αρθρώσεις η αστάθεια προκαλείται από τραυματισμό του θυλάκου και του επιχείλιου χόνδρου.

Μη χειρουργική Αποκατάσταση

Αρχικά ελέγχουμε τον πόνο και την φλεγμονή με φυσικά μέσα όπως η παγοθεραπεία. Στόχος της φυσικοθεραπείας είναι να ενισχύσει τους μύες του στροφικού πετάλου και της ωμοπλάτης για να κάνει τον ώμο πιο σταθερό. Οι θεραπευτικές τεχνικές με τα χέρια και οι ασκήσεις έχουν στόχο την βελτίωση του εύρους κίνησης του ώμου και τον γειτονικών συνδέσμων και μυών.

Οι ασκήσεις βοηθούν στην ανάκτηση του νευρομυϊκού ελέγχου, την ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου και των μυών της ωμοπλάτης. Επανεκπαιδεύουμε τους μυς ώστε  να μπορεί ο ασθενής να κρατά την άρθρωση σε σταθερότητα.

Οι φυσιοθεραπευτές στο PhysioPerform θα σας δείξoυν τρόπους για να αποφύγετε θέσεις και δραστηριότητες που θέτουν τον ώμο σας σε κίνδυνο.

Μετεγχειρητική Αποκατάσταση

Η φυσιοθεραπεία προχωρά με αργούς ρυθμούς μετά το χειρουργείο για να υπάρξει χρόνος να επουλωθούν οι μύες που επηρεάστηκαν με την επέμβαση.  Αρχικά εστιάζουμε στον έλεγχο του πόνου και του οιδήματος. Η παγοθεραπεία και η ηλεκτροδιέγερση μπορεί να βοηθήσουν. Ξεκινάμε με παθητική κινητοποίηση της ωμικής άρθρωσης.  Ο φυσιοθεραπευτής σας θα χρησιμοποιήσει θεραπευτικές τεχνικές και μπορεί να σας δείξει ασκήσεις παθητικής κινητοποίησης που θα κάνετε στο σπίτι.

Στο επόμενο στάδιο αρχίζουν ελαφρές ασκήσεις ενδυνάμωσης. Οι ασκήσεις στοχεύουν στη βελτίωση του νευρομυϊκού ελέγχου την ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου καθώς και των μυών γύρω από την ωμοπλάτη. Επανεκπαιδεύουμε τους μυς ώστε να μπορεί ο ασθενής να κρατά την άρθρωση σε σταθερότητα.

Στη συνέχεια εντάσσονται στο πρόγραμμα ασκήσεις πιο ενεργητικής ενδυνάμωσης και ελέγχου του στροφικού πετάλου. Ισχυρό στροφικό πέταλο βοηθά να κρατηθεί σφιχτά η κεφαλή του βραχιονίου στην ωμογλήνη και βελτιώνει τη σταθερότητα του ώμου.

Η αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση της βλάβης Bankart ξεκινά με ασκήσεις εύρους κίνησης αλλά χρειάζεται να προχωρά με αργούς ρυθμούς τις πρώτες εβδομάδες γιατί χρειάζεται εξαιρετική προσοχή στις διατάσεις στο εμπρόσθιο τμήμα του αρθρικού θυλάκου.

Στο τελικό στάδιο θα εκπαιδευτείτε σε ασκήσεις που είναι σχεδιασμένες για να κρατούν σταθερό τoν ώμο σας ενώ εργάζεστε ανάλογα με το αντικείμενο εργασίας σας. 

Στο πρόγραμμα αποκατάστασης αθλητών με κινήσεις πάνω από το κεφάλι, όπως κολύμβηση, καλαθοσφαίρηση και αθλήματα ρακέτας, εντάσσονται ασκήσεις που αφορούν στο άθλημά τους ώστε να μπορούν να επιστρέψουν σε περιβάλλον άθλησης.

Ο παγωμένος ώμος είναι μια κατάσταση την οποία την χαρακτηρίζει η φλεγμονή και η δυσκαμψία λόγω του συνδετικού ιστού ο οποίος καλύπτει την άρθρωση του ώμου. Όταν εμφανίζεται φλεγμονή στον αρθρικός θύλακo του η άρθρωση ΄΄ σφίγγει ΄΄ και έχουμε το σύνδρομο του παγωμένου ώμου.

Το σύνδρομο του παγωμένου ώμου εξελίσσεται σε τρία στάδια και το καθένα μπορεί να κρατήσει μήνες:

1. Εμφανίζεται αιφνίδια χαρακτηρίζεται από έντονο πόνο κατά την ενεργητική παθητική κίνηση του ώμου. Το στάδιο του πόνου διαρκεί έως έξι μήνες.
2. Στάδιο δυσκαμψίας. Ο πόνος σε αυτό το στάδιο αρχίζει και υποχωρεί αλλά ο ώμος ακινητοποιείται γι’ αυτό ονομάζεται σύνδρομο του παγωμένου ώμου. Ο σταδιακός περιορισμός της κίνησης οφείλεται στον ουλώδη ιστό που αναπτύσσεται στον αρθρικό θύλακo. Οι ασθενείς βιώνουν μεγάλη δυσκολία στο να φτάσουν το χέρι πίσω στην πλάτη τους. Το στάδιο διαρκεί από 6-12 μήνες.
3. Στάδιο αποδρομής διαρκεί περίπου έξι μήνες ή περισσότερο. Τα συμπτώματα αρχίζουν να υποχωρούν και σταδιακά ανακτάται η κινητικότητα του ώμου, η οποία τελικά ενδέχεται να μην ανακτηθεί πλήρως.

Αν και το ακριβές αίτιο δεν είναι γνωστό θεωρείται ότι ευθύνεται κάποιος τραυματισμός της άρθρωσης του ώμου ή των γειτονικών ιστών. Ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου δεν έχει εφαρμοστεί η κατάλληλη θεραπεία. Επίσης εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου ο ώμος έχει ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ( π.χ μετά από χειρουργική επέμβαση ) , εάν ο ασθενής πάσχει από διαβήτη ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα.

Φυσικοθεραπεία

• Θεραπευτική μάλαξη
• Ηλεκτροθεραπεία
• Taping
• Ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών του ώμου
• Αρθρική κινητοποίηση (manual therapy)
• Υδροθεραπεία
• Τεχνική ξηρής βελόνας dry needling therapy
• Θερμοθεραπεία – Kρυοθεραπεία
• Εκπαίδευση συμβουλές

Το σύμπλεγμα της ω μ ι κ ή ς  ζ ώ ν η ς αποτελείται από τρία οστά: την ωμοπλάτη, την κλείδα και το βραχιόνιο, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους αλλά και με τον αξονικό σκελετό και τον κορμό μέσω της γληνοβραχιόνιας, της ακρωμιοκλειδικής, της στερνοκλειδικής και της ωμοπλατοθωρακικής άρθρωσης. Η δυναμική κινητικότητα και η σταθεροποίηση του ώμου εξαρτάται από τη συνδυασμένη λειτουργία και των τεσσάρων αρθρώσεων. Η ανατομία του συμπλέγματος του ώμου επιτρέπει υψηλό βαθμό κινητικότητας και μεγάλο εύρος κίνησης. Ωστόσο αυτός ο πολύπλοκος μηχανισμός κινητικότητας δεν διασφαλίζει και τη σταθερότητα. Η αστάθεια αποτελεί πολύ συχνά την αιτία πολλών κακώσεων στον ώμο.

Κακώσεις της Στερνοκλειδικής Άρθρωσης (ΣΚ)

Η ΣΚ άρθρωση συγκρατείται από ισχυρούς συνδέσμους, ώστε το άκρο της κλείδας να έλκεται προς το στέρνο. Το διάστρεμμα αυτών των συνδέσμων συχνά οδηγεί σε Υπεξάρθρημα ή Εξάρθρημα της άρθρωσης. Σε περίπτωση κάκωσης αναπτύσσεται φλεγμονώδης διεργασία στην περιοχή, η οποία μπορεί να προκαλέσει την αύξηση της ενδοαρθρικής πίεσης και δυσκαμψία. Η διαταραχή στη μηχανική της άρθρωσης είναι επώδυνη και έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο σύμπλεγμα του ώμου.

Αποκατάσταση

Στο πρώτο στάδιο της αποκατάστασης στοχοθετούμε τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής που σχετίζονται με την κίνηση του ώμου. Το πρόγραμμα φυσιοθεραπείας περιορίζεται σε ασκήσεις κινητικότητας οι οποίες βρίσκονται στο μέσο επίπεδο του εύρους κίνησης. Οι υπέρηχοι είναι ένα από τα χρήσιμα θεραπευτικά μέσα, για την αύξηση της αιματικής ροής και τη διευκόλυνση της επούλωσης.

Μετά τον έλεγχο του πόνου και της φλεγμονής αυξάνουμε σταδιακά και ελεγχόμενα τη φόρτιση στην άρθρωση. Τώρα οι ασκήσεις κινητικότητας στο μέσο επίπεδο του εύρους κίνησης εκτελούνται με μεγαλύτερη ευκολία. Παρακολουθώντας τη δυνατότητα ανοχής του ασθενούς αυξάνουμε ανάλογα την αντίσταση και το εύρος κίνησης.

Στο στάδιο της προόδου εισάγουμε στο πρόγραμμα αποκατάστασης και ειδικές ασκήσεις που αφορούν στην εξατομικευμένη κινητικότητα της ωμικής ζώνης του ασθενούς ανάλογα με το επάγγελμα ή τη συνηθισμένη του ενασχόληση. Εάν ο ασθενής είναι αθλητής, στο στάδιο αυτό εισάγονται ειδικές ασκήσεις που αφορούν στο άθλημά του σε συνεννόηση με τον προπονητή του.

Κακώσεις της Ακρωμιοκλειδικής Άρθρωσης (ΑC)

Η ΑΚ είναι η γέφυρα μεταξύ κλείδας και ωμοπλάτης. Κακώσεις της ΑΚ μπορεί να προκληθούν:

Από πτώση πάνω στον ώμο με τον βραχίονα σε προσαγωγή ή από πτώση στο προτεταμένο άνω άκρο με αποτέλεσμα την πρόκληση διαστρέμματος ή ρήξεων των συνδέσμων της ΑΚ.

Από άμεση πλήξη η οποία μπορεί να προκαλέσει ρήξεις συνδέσμων, εξάρθρημα της ΑΚ και παρεκτόπιση της κλείδας αλλά και αποκόλληση των μυών, δελτοειδούς και τραπεζοειδούς, από το περιφερειακό άκρο της κλείδας.

Από επαναλαμβανόμενη συμπίεση της άρθρωσης πουσυχνά παρατηρείται σε αθλητές της Άρσης Βαρών.

Ανάλογα με τη βαρύτητα και τα χαρακτηριστικά τους οι κακώσεις της ΑΚ ταξινομούνται σε 6 κατηγορίες. Η αντιμετώπισή τους, συντηρητική ή χειρουργική, εξαρτάται από τον τύπο τους, την ηλικία και τις εξατομικευμένες απαιτήσεις της ζωής του ασθενούς (αθλητικές ή επαγγελματικές απαιτήσεις).

Μη χειρουργική Αποκατάσταση

Στις περιπτώσεις που είναι δυνατή η συντηρητική θεραπεία, το πρώτο στάδιο της Αποκατάστασης περιλαμβάνει ανακούφιση του πόνου, κρυοθεραπεία και υποστήριξη του άνω άκρου σε ανάρτηση. Ο χρόνος της ανάρτησης εξαρτάται από τη βαρύτητα και τα χαρακτηριστικά της κάκωσης. Η φυσιοθεραπευτική παρέμβαση περιορίζεται στην ενεργητική υποβοηθούμενη κινησιοθεραπεία και στη συνέχεια σε ασκήσεις μυών που προσφύονται στην κλείδα. Μετά την αφαίρεση της ανάρτησης και όταν ο ασθενής ανακτήσει σταδιακά το πλήρες εύρος κίνησης, το πρόγραμμα ενισχύεται με προοδευτική αντίσταση για τους μυς που προσφύονται στην κλείδα και με εκκρεμοειδείς ασκήσεις για την κατάλληλη κίνηση της ωμοπλάτης. Παράλληλα, ο φυσιοθεραπευτής εκτιμά το επίπεδο της μηχανικής του ώμου και αντιμετωπίζει τα πιθανά ελλείμματα το νευρομυϊκού ελέγχου.

Μετεγχειρητική Αποκατάσταση

Κατά το πρώτο στάδιο της Αποκατάστασης το φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα θέτει ως στόχο τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Ασκήσεις με αυτο-διατάσεις του αρθρικού θυλάκου και ασκήσεις ενδυνάμωσης ισομετρικές.

Στη συνέχεια και όσο ο ασθενής ανακτά προοδευτικά το πλήρες εύρος κίνησης, επιχειρείται η ανάκτηση και η βελτίωση της μυϊκής ισχύος καθώς και η αποκατάσταση της φυσιολογικής κίνησης της άρθρωσης. Ξεκινούν οι ασκήσεις σταθεροποίησης της ωμοπλάτης. Ο φυσιοθεραπευτής εκτιμά το επίπεδο της μηχανικής του ώμου και εντάσσονται στο πρόγραμμα ασκήσεις βελτίωσης του νευρομυϊκού ελέγχου.

Με την πρόοδο της Αποκατάστασης ο ασθενής ανακτά πλήρες εύρος κίνησης χωρίς πόνο και ισχύ στο 70% της ισχύος του φυσιολογικού ώμου. Ενισχύονται οι ασκήσεις ισχύος και αντοχής των μυών και περαιτέρω βελτίωσης του νευρομυϊκού ελέγχου.

Στο τελευταίο στάδιο αυξάνεται ο χρόνος συμμετοχής σε ασκήσεις του εξατομικευμένου προγράμματος του κάθε ασθενή. Πριν την επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητές του θα πρέπει να έχει ανακτήσει πλήρες εύρος κίνησης και απουσία πόνου ή ευαισθησίας.

Η κ λ ε ί δ α λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ του άνω άκρου και του κορμού. Το κάταγμα κλείδας είναι από τα συχνότερα κατάγματα στους αθλητές. Μπορεί να προκληθεί από πτώση στο προτεταμένο άνω άκρο, από πτώση και πλήξη πάνω στον ώμο. Από άμεση πλήξη σε αθλήματα με μπαστούνι (χόκεϊ).

Αποκατάσταση

Η έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος είναι σημαντική για την πορεία της αποκατάστασης. Η θεραπεία του κατάγματος της κλείδας περιλαμβάνει την ανάταξη και την ακινητοποίηση του πάσχοντος άκρου σε ανάρτηση. Μετά την περίοδο της ακινητοποίησης αναμένεται η πώρωση του κατάγματος σε ικανοποιητικό βαθμό και το πρόγραμμα φυσιοθεραπείας στοχεύει στην αποκατάσταση της αρθρικής κίνησης με ήπιες ασκήσεις για το άνω άκρο. Ο ασθενής σταδιακά ανακτά το πλήρες παθητικό και ενεργητικό εύρος κίνησης. Επιπλέον, περιλαμβάνονται κατάλληλες ασκήσεις για τους μυς που συνδέονται με την κλείδα, ώστε να αποκατασταθεί η φυσιολογική μηχανική του ώμου. Στη συνέχεια, προστίθεται πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης με προοδευτική αντίσταση για την αύξηση της ισχύος των μυών της ωμικής ζώνης προκειμένου να επιτευχθεί ο νευρομυϊκός έλεγχος.

Η συμπίεση του τένοντα του υπερακάνθιου, του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου και του τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου ονομάζεται σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής. Η συμπίεση αυτή μπορεί να εξελιχθεί παθολογικά εάν είναι επαναλαμβανόμενη. Όταν η συμπίεση επαναλαμβάνεται, προκαλείται φλεγμονή η οποία εξελίσσεται σε ίνωση και τελικά σε ρήξη του στροφικού πετάλου. Η σ υ μ π ί ε σ η καθίσταται παθολογική σε ασθενείς που συμμετέχουν σε αθλήματα ρίψεων με κίνηση πάνω από το κεφάλι εξαιτίας της επαναλαμβανόμενης κίνησης.

Φυσικοθεραπεία-Αποκατάσταση

Η αντιμετώπιση της προστριβής ώμου συνίσταται στην προσπάθεια ανάκτησης του χώρου που συμπιέστηκε και στη θεραπεία των βλαβών που προκλήθηκαν, ώστε να αποκατασταθεί η φυσιολογική εμβιομηχανική της άρθρωσης. Στα δύο πρώτα στάδια, η αποφυγή της δραστηριότητας από την οποία προκαλείται το πρόβλημα σε συνδυασμό με κατάλληλα προγράμματα φυσιοθεραπείας συντελούν στη θεραπεία.

Υπέρηχοι, ηλεκτροδιέγερση και κρυοθεραπεία χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό της φλεγμονής και τη μείωση του πόνου. Οι φυσιοθεραπευτές του PhysioPerform θα εντάξουν στο πρόγραμμά σας ασκήσεις για την αποκατάσταση του νευρομυϊκού ελέγχου με την ενδυνάμωση σταθεροποιητών μυών, του στροφικού πετάλου, του υπερακάνθιου και των γειτνιαζόντων μυών της ωμοπλάτης. Αποφεύγουμε ασκήσεις οι οποίες μπορεί να συμπιέζουν την περιοχή. Στη συνέχεια και ανάλογα με την ανοχή του ασθενούς, εντάσσουμε στο πρόγραμμα δραστηριότητες πάνω από το κεφάλι σε πλήρες εύρος κίνησης. Ο ασθενής επιστρέφει στις δραστηριότητές του, όταν ολοκληρώνει τις ασκήσεις χωρίς πόνο, εμφανίζει βελτιωμένη ισχύ στους κατάλληλους μυς του στροφικού πετάλου και της ωμοπλάτης.

Οι κακώσεις του Στροφικού Πετάλου ξεκινούν με την προστριβή του τένοντα η οποία λόγω επαναλαμβανόμενης συμπίεσης καταλήγει σε φλεγμονή και τελικά σε ίνωση. Παρατηρούνται κυρίως σε αθλητές με κινήσεις πάνω από το κεφάλι εξαιτίας της συχνότητας των επαναλαμβανόμενων φορτίων που ασκούνται στον ώμο τους.

Μη χειρουργική αποκατάσταση

Απομάκρυνση από τη δραστηριότητα η οποία προκαλεί τη βλάβη. Μείωση της φλεγμονής και του πόνου με φυσικοθεραπευτικά μέσα. Έναρξη κινησιοθεραπείας με αποφυγή περαιτέρω ερεθισμού του τένοντα και ενδυνάμωσης της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης του υπερακανθίου και των μυών της ωμοπλάτης. Βαθμιαία αποκαθιστούμε το εύρος κίνησης και εντάσσουμε στο πρόγραμμα πιο εντατικές ασκήσεις νευρομυϊκού ελέγχου. Με την πρόοδο της αποκατάστασης ο ασθενής ανακτά τη δυνατότητα της ανταπόκρισης του στροφικού πετάλου σε απαιτήσεις κινήσεων πάνω από το κεφάλι. Στην τελευταία φάση, το πρόγραμμα αποκατάστασης  εστιάζει σε δραστηριότητες ειδικές για τον ασθενή ή ειδικές ασκήσεις που αφορούν στην αθλητική δραστηριότητα.

Μετεγχειρητική αποκατάσταση

Ανάλογα με τον τύπο χειρουργικής επέμβασης ακολουθείται και η μορφή ακινητοποίησης, χωρίς αυτό να σημαίνει την πλήρη κατάργηση των κινήσεων. Το αρχικό στάδιο περιλαμβάνει τον έλεγχο του πόνου και την πρόληψη της μυϊκής ατροφίας. Ελαχιστοποιείται η φόρτιση που ασκείται στον τένοντα και η κινησιοθεραπεία είναι παθητική και εντός του ασφαλούς εύρους κίνησης.

Στη συνέχεια, επιχειρείται η ανάκτηση του εύρους κίνησης και η βελτίωση της ισχύος και της αντοχής. Το θεραπευτικό ασκησιολόγιο περιλαμβάνει ενδυνάμωση της ωμοπλάτης και δίνει έμφαση στον νευρομυϊκό έλεγχο. Ακολουθείται ισορροπημένο πρόγραμμα ενδυνάμωσης του στροφικού πετάλου. Με την πρόοδο της αποκατάστασης εστιάζουμε σε δραστηριότητες ειδικές για τον ασθενή ή ειδικές ασκήσεις που αφορούν στην αθλητική δραστηριότητα.

Η πλήρης επιστροφή στις δραστηριότητες πραγματοποιείται, όταν ο ασθενής έχει ανακτήσει πλήρες ενεργητικό εύρος κίνησης, δεν παρατηρείται πόνος στις κινήσεις πάνω από το κεφάλι, έχει αποκατασταθεί η μηχανική του ώμου, ενώ ο πάσχων ώμος διαθέτει το 90% της ισχύος του άλλου ώμου.

Tips για τη φυσικοθεραπεία ώμου από το CanadaPhysio

Ως αποτέλεσμα οποιουδήποτε τραυματισμού, οι υποδοχείς στις αρθρώσεις και τους συνδέσμους που βοηθούν στην ιδιοδεκτικότητα (η ικανότητα να γνωρίζετε πού βρίσκεται το σώμα σας χωρίς να το κοιτάτε) μειώνονται λειτουργικά. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η σταθερότητα μιας άρθρωσης έχει διαταραχθεί. Η περίοδος ακινησίας θα επιδεινώσει αυτή την κατάσταση. Αν και το χέρι και η ωμική ζώνη δεν θεωρούνται ως μέρη του σώματος που φέρουν βάρος, μια δραστηριότητα όπως το να βοηθάτε τον εαυτό σας με τα χέρια σας να σηκωθεί από μια καρέκλα, το τράβηγμα ενός ποτηριού από ένα ντουλάπι ή ακόμα και το ξύρισμα απαιτεί το βάρος να περάσει ή να σηκωθεί από την ωμική ζώνη και το σώμα σας να έχει την ιδιοδεκτική επίγνωση του άκρου σας. Εάν είστε αθλητής, τότε η ιδιοδεκτικότητα του άνω άκρου σας είναι υψίστης σημασίας για την επιστροφή σας στο άθλημά μετά από εξάρθρωση ώμου. Αθλήματα όπως η κολύμβηση ή το βόλεϊ απαιτούν ακόμη πιο ακριβή έλεγχο της άρθρωσης του ώμου και της ζώνης, προκειμένου να επιστρέψετε πλήρως στο άθλημά σας. Η ελεγχόμενη ωμοπλατοθωρακική κίνηση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν χρησιμοποιείτε το χέρι σας κοντά ή πάνω από το ύψος των ώμων και ειδικά κατά τη διάρκεια γρήγορων κινήσεων του βραχίονα όπως η ρίψη. Εξασφαλίζοντας ιδιοδεκτικό έλεγχο της ωμοπλάτης (ωμοπλατοθωρακική κίνηση) μειώνετε τον κίνδυνο περαιτέρω τραυματισμού στον ώμο και τον κίνδυνο άλλου εξαρθρήματος. Για το λόγο αυτό, οι φυσικοθεραπευτές σας θα σας διδάξουν πώς να ελέγχετε σωστά την ωμοπλάτη σας κατά τη διάρκεια των ασκήσεων αποκατάστασης, αλλά θα σας εκπαιδεύσουν επίσης για τη μεταφορά αυτού του ελέγχου στις καθημερινές σας δραστηριότητες. Καθώς βελτιώνεστε με τον έλεγχο της ωμικής ζώνης, στο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας σας θα εισαχθούν πιο δυναμικές ασκήσεις για τον ώμο σας, συμπεριλαμβανομένων και ασκήσεων που προσομοιώνουν τις καθημερινές σας δραστηριότητες, ή αν είστε αθλητής, εκείνες οι κινήσεις των ώμων που προσομοιώνουν το άθλημά σας. Οι απλές ιδιοδεκτικές ασκήσεις μπορεί να περιλαμβάνουν δραστηριότητες όπως το κύλισμα μιας μπάλας σε μια επιφάνεια με το χέρι σας, κρατώντας ένα βάρος πάνω από το κεφάλι ενώ μετακινείτε τον ώμο σας, ή push-ups σε ασταθή επιφάνεια. Οι προχωρημένες ασκήσεις μπορεί να περιλαμβάνουν δραστηριότητες όπως η αύξηση και η μείωση βάρους, η ρίψη μπάλας, το πιάσιμο πάνω από το κεφάλι, ή την προσομοίωση κολύμβησης. Οι φυσιοθεραπευτές σας θα προσαρμόσουν τις ασκήσεις ιδιοδεκτικότητάς για να αντιμετωπιστεί καλύτερα η κατεύθυνση της αστάθειας, το επίπεδο ικανότητάς σας με στόχο την επιστροφή της λειτουργικότητας του ώμου σας.

Ανεξάρτητα από την κατεύθυνση προς την οποία έχει εξαρθρωθεί ο ώμος σας, αποκτώντας έλεγχο της ωμοπλάτης και του γληνοβραχιονίου οι δυναμικές εναέριες κινήσεις και δραστηριότητες με φόρτιση, είναι υψίστης σημασίας για την επιστροφή στις δραστηριότητές σας. Εάν αυτές οι προχωρημένες ασκήσεις δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς πόνο ή αίσθημα ανησυχίας, θα πρέπει να εξεταστεί η χειρουργική αποκατάσταση. Δυστυχώς, η ανάκτηση της ιδιοδεκτικότητας της ζώνης ώμου και του άνω άκρου απαιτεί συγκεντρωμένη και αποφασιστική εργασία, που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχει χρειαστεί να επικεντρωθούν τόσο έντονα σε τόσο ελεγχόμενες κινήσεις της ωμοπλάτης και του βραχίονα τους. Η συγκεντρωμένη προσπάθεια, ωστόσο, έχει μια σημαντική ανταμοιβή, καθώς ο καλός έλεγχος της ωμοπλάτης είναι το κλειδί για την ανάκτηση της μέγιστης λειτουργίας του ώμου μετά από ένα εξάρθρημα, αποτελεί πρόληψη δεύτερου εξαρθρήματος και αποφυγή δευτερογενούς πόνου από σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου στο μέλλον. Είτε αντιμετωπίζετε ένα εξάρθρημα ώμου χωρίς χειρουργική επέμβαση είτε μετεγχειρητικά, ο έλεγχος της ωμοπλάτης είναι ένα ουσιαστικό μέρος της φυσικοθεραπευτικής σας αποκατάστασης.

Τέλος, ως μέρος της αποκατάστασης του ώμου σας, οι φυσικοθεραπευτές σας θα σας υπενθυμίσουν τη διατήρηση της καλής στάσης των ώμων ανά πάσα στιγμή, ακόμη και όταν κάθεστε ή χρησιμοποιείτε το άνω άκρο σας σε δραστηριότητες κάτω από το ύψος των ώμων, όπως η εργασία στον υπολογιστή. Γερτοί, στρογγυλεμένοι ώμοι σε οποιαδήποτε θέση συνωστίζουν την άρθρωση του ώμου και μπορεί να οδηγήσουν σε σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου και πόνο καθώς αναρρώνετε από την εξάρθρωση σας.

Τενοντίτιδα Στροφικού Πετάλου Johns Hopkins Medicine 

Σύνδρομο παγωμένου ώμου Harvard Medical School